تبلیغات
دمی با یار
دمی با یار
شنبه 11 تیر 1390

عرفی

شنبه 11 تیر 1390

نوع مطلب :
نویسنده :دمی با یار

خوش آن محفل که از گرمی شرابم رو بسوزاند

به هر جانب که گردم داغ من پهلو بسوزاند

میا در باغ ما"رضوان" که نخل آرای این گلشن

 به هر جانب که رو آرد نسیمش رو بسوزاند

لبم گر با ترنم آشنا گردد در این مستی 

 صد آتشخانه از یک نعره ی "یاهو" بسوزاند

ز مهر ای عافیت زانو مرنجانی که از گرمی 

 سر شوریده ی من عشق را زانو بسوزاند

اگر یک دم نفس در  دل نگه دارم ز هر مویم

 جهد برقی که چندین خانه از هر سو بسوزاند

چنان با نیک و بد سر کن که بعد از مردنت "عرفی"

مسلمــانت بــه زمــزم شـویــد و هنــدو بسـوزانــد

 مولانا محمد بن خواجه زین الدین علی بن جمال الدین شیرازی ملقب به جمال الدین و متخلص به عرفی از مشاهیر و شعرای شیراز است.

به کمال فضل و دانش و لطیفه گویی و حاضر جوابی معروف است و طرزی مخالف مسلک قدما در شعر در پیش گرفته و غالباً در اثر کثرت تشبیهات و استعارات او، اصل مقصود در شعرش مبهم می ماند. چند بار به هندوستان رفته و در دربار اکبر شاه هندی تقرب یافته است.

به علت این که چند بار ابوالفیض و برادرش علامی را که هر دو از اکابر هند بودند در مقام مناظره محکوم ساخته بود آن دو کینه و عداوت او را سخت به دل گرفتند.

عرفی در سنه 999 در سن سی و شش سالگی درگذشت و جنازه  او را از لاهور به نجف اشرف انتقال دادند